Ilda koolen (1960) is figuratief kunstenares. Ze heeft haar opleiding genoten aan de academies in Den Bosch en Amsterdam.
Haar werk ontstaat in alle stilte in haar atelier te Nijmegen. Dit werk omvat zowel indringende portretten als hilarische taferelen van grote afmetingen als ook de rauwe kant van het leven.

In haar portretten probeert Ilda met precisie de ziel bloot te leggen. Haar overige werk toont een ogenschijnlijk mooie werkelijkheid, maar als je beter kijkt doet het beeld vaak anders vermoeden.
Zo hoopt ze de toeschouwer mee te nemen in haar werkelijkheid. Een werkelijkheid die gekenmerkt wordt door een zekere ambiguïteit.

"Als kind was ik gebiologeerd door de schilderijtjes die bij oma boven de divan hingen. Nietszeggende schilderijtjes maar ik werd erdoor geraakt. Dit gebeurde ook toen ik jaren later de schilderijen van Rubens (één van mijn lievelingsschilders) zag. Ik werd overvallen door een overweldigende schoonheid, terwijl voor de heersende norm dikke onaantrekkelijke mensen op het doek te zien waren. Het is een spel van aantrekken en afstoten. Een soort contradictie, want is het ideale beeld niet erg lelijk. Kijk waar het de wereld heeft gebracht.

Ik maak gelaagde schilderijen met een bepaalde ambiguïteit. Op het eerste gezicht zie je een kleurig figuratief beeld (soms met humor). Als je langer kijkt zie je dat er iets aan mankeert. Het zegt iets tegen en over ons."